Focusing is een proces dat uit gaat van een empathische, niet oordelende manier van aandacht geven aan iets wat je ervaart in jezelf. Gendlin, een filosoof en psychotherapeut, ontdekte dat succesvolle therapie niet zozeer afhing van de techniek van de therapeut, maar van het vermogen van cliënten om vanuit een benieuwde, open en milde houding aandacht te geven aan hun directe, lichamelijk gevoelde ervaring.

Focusing gaat uit van een vaag, lichamelijk gevoeld weten van het geheel van een situatie. Het is meer dan een emotie; het is een impliciet weten. Door hier aandachtig bij stil te staan, kan de betekenis ervan zich ontvouwen. Door dit inzicht wordt een merkbare lichamelijke ontspanning of verschuiving voelbaar wanneer iets precies klopt. Wat ervaren wordt mag er zijn en erkend worden. Zo bouw je aan een respectvolle relatie met je innerlijke wereld. Vanuit deze innerlijke houding ontstaan nieuwe en verassende inzichten, iets fris en anders, wat ruimte en heling brengt.